آجرک الله یا صاحب الزمان فی مصیبت جدک الحسین علیه السلام  

علمدار امام زمان باشيم 

حضرت ابوالفضلu بايستي الگوي ما باشد، دو تا شرط دارد اگر مي خواهيم براي امام زمان مثل ابوالفضل شويم، دو تا خصوصيت داشت حضرت ابوالفضل كه ايشان را به اين مقام و عظمت رساند كه وقتي انسان اسمش را مي برد بدنش مي لرزد، يكي محبت شديدي كه به اميرالمومنينu و امام حسينu داشت و دوم اطاعتي كه در برابر ايشان داشت. روحيه اي در خود ايجاد كرده بود، روحيه تسليمِ صددر صد در مقابل امام حسينu.     

حضرت ابوالفضلu علمدار بود بياييد ما هم براي امام زمان عَلَم باشيم. علم يعني نشانه. اينقدر انسان در كسب صفات الهي جلو مي رود كه هركس نگاهش مي كند امام زمان را مي شناسد. اميرالمومنينu را در وجود او مي تواند ببيند. اين مي شود عَلَم، نشانه اي براي امام زمان ارواحنافداه. براي امام زمان زينت باشيم. امام صادقu فرموده اند: كونوا لَنا زَيْنا، براي ما زينت باشيد. مثل علامه بحرالعلوم، سيدبن طاووس. سالهاي سال از دنيا رفته اند فقط اسمشان به ما رسيده، آنقدر در محبت امام زمان ارواحنافداه جلو رفته بودند، وجودشان سرشار از حب امام زمان شده بود، اينقدر نزديك شده بودند كه اصلا جدايي تصور نمي شود. تا مي گويند بحر العلوم، امام زمان تداعي مي كند. اينطور باشيم. تا مي گويند امام حسينu در كنارش ابوالفضل است، تا مي گويند ابوالفضل در كنارش امام حسينu است. حتي روز ولادتشان پشت سر هم. اينقدر محبت دارد. شهادت هم در يكروز.

درس ادب، جهاد با نفس و وفاداري حضرت ابوالفضل را در ادامه مطلب بخوانيد.

ايام حزن و اندوه و مصيبت اهل بيت است. يك سالك الي الله بيدار و جدي از اين فرصتها نهايت استفاده را مي كند. در اين ترم محرم بر سر كلاس تك تك اساتيد اين دانشگاه مي نشيند تا درس آنها بر لوح دلش ثبت شود.

اين شبها، شبهاي تفكر است. بايد بر روي اين مسائل فكر كرد كه چه باعث مي شود كه شيعه به جنگ امام زمانش مي رود؟ و يا آن عده كه شب عاشورا امام خود را تنها گذاشتند چرا رفتند؟ و يا چه صفاتي در دسته سوم كه با امام حسينu جنگيدند بود كه آنها را پست تر از حيوانات وحشي گرداند؟ چه شباهتي بين زمان ما و كربلاي آن زمان است؟ وظيفه ما در قبال امام زمانمان چيست؟ ما كه آرزو داريم اي كاش در كربلا بوديم و امام حسينu را ياري مي كرديم ، اكنون براي امام زمان خود چه كرده ايم؟ چه كنيم كه جزء لشكر عمر سعد نباشيم؟ چطور مي شود مثل اصحاب امام حسينu در امام زمانمان حل شويم و به مقام فناء برسيم؟ وسؤالات ديگر...

اكنون ما هستيم و امامي كه در علم و عصمت فرقي با امام حسينu ندارد. همان امام حسينu است اما نامش حجت ابن الحسن است. او سال ۶۱ هجري بوده و الان سال ۱۴۲۹ است. هيچ فرقي نيست، بسم الله.  كل يوم عاشورا و كل ارض كربلا

درسهاي عاشورا و جواب اين سؤالات را در قسمت ادامه مطلب و روزهاي آينده حتما بخوانيد.

با معرفت بر امام حسين uگريه كنيم.

بياييد با شروع ماه محرم الحرام اگر مي خواهيم محزون باشيم حزني با معرفت داشته باشيم. اشكي مي خواهيم بريزيم بنا نباشد حتما امام حسينu را بكِشند زير سم اسبها و ما بر دردي كه عارضش شد گريه كنيم. نه، اينها ارزش والايي ندارد. گريه بايد با معرفت باشد، گريه اي كه فليبك الباكون و اياهم فليندب النادبون آن گريه منظور باشد. آن گريه اي كه اقتدا كني به امام زمانت كه مي فرمايد يا جداه من صبح و شام بر مصائب تو گريه مي كنم و اگر اشك چشمم تمام شود خون گريه مي كنم.

حزن امام زمانu چيه؟ مي خواهي دلت را بگذاري كنار دل امام زمانu؟ مي خواهي ارتباطي با حضرت پيدا كني؟ هيچوقت امام زمانu براي شمشير خوردن سيدالشهداءu گريه نمي كند. درست است كه اين جسارت بسيار عظيمي است ولي بالاتر از اين گوش ندادن به ناجي بزرگ بشر و او را كنار زدن و گوش ندادن به اوست، اين جسارت بزرگتر است. و الّا امام حسينu عظمت داشتند و با واقعه كربلا بيشتر هم عظمت گرفتند.

يك روي سكه در كربلا، قتل عام و غارت است و درست است كه اينها دل هر آدمي را مي سوزاند اما گريه انسان با فهم و كمال نبايد براي دردگرفتن و ... باشد، بايد براي اين باشد كه خدا مأموري را فرستاد تا انسانها را نجات بدهد. سنگي بر سر جاده انسانيت افتاده، سالها بشريت را متوقف كرده، او قدرت داشته اين سنگ را بردارد، يك عده افراد جاهل او را از بين بردند و حالا ما پشت اين سد مانده ايم و نمي دانيم انسانيت يعني چه؟ اين گريه دارد، بايد براي اين عزاداري كنيم. حزن اهل بيتu اين است نگذاشتند آنها هدف خلقت را پياده كنند و بشريت را در آن مقامي كه خدا منظور فرموده كه )وَلَقَدْ كَرَّمْنا بَني آدَم( قرارش دهند. و بشر تنزل كرد و سير نزوليش ادامه دارد و حال، امام زمانu ما هر روز غصه مي خورند و محزونند كه اين بشر دارد به قهقهرا مي رود. حزن امام زمانu اين است. 

متن سخنراني در ادامه مطلب

                 دعاهای شما دیوارهای زندان غیبت را خراب می کند.

هر شیعه ای که برای فرج دعا می کند، هر جمعی که دست به دعا برمی دارند و برای فرج آن حضرت دعا می کنند، هر جشنی که در نیمۀ شعبان گرفته می شود و هر اشکی که در فراق آن حضرت از چشمی می ریزد و یا هر دعای ندبه ای که با آن سوز و گداز خوانده می شود، همۀ اینها در فرج امام عصر ارواحنا فداه مؤثر است. منتهی ما در این ۱۱۷۱ سال کارهایی کرده ایم که برای خودمان حجابهایی به وجود آورده ایم که الان در یک تاریکی فوق العاده ای زندگی می کنیم که صدها حجاب، فاصله، دیوار دور این سلول زندانی که ما هستیم گذاشته اند. آنقدر که اصلا فراموش کرده ایم که ممکن است حتی یک درصد امام عصر ارواحنافداه امروز تشریف بیاورند و اعلام کنند: انا المهدی، من هستم که خدا مرا ذخیره کرده برای روز عدالت و رفع رنج و ظلم و ستم. این حجاب ها از طرفی با گناهانمان، با غفلتهایمان، با بی توجهی هایمان زیاد می شود و از طرفی هم با دعاهایمان، با مناجات هایمان، با اشکمان و با دعای ندبه مان برداشته می شود. مثلا فرض کنید یک نفر را در سلولی قرار داده اند، با دست خودش، با اعمال خودش پشت دیوار این سلول، دهها دیوار گذاشته، آنقدر دیوار گذاشته شده که مدتها طول می کشد تا اینها خراب شود. اما باید بدانید که تا دیوار آخری که انسان در پشت آن درِ سلول قرار گرفته خراب نشود، ولو همۀ دیوارهای قبل از آن خراب بشوند انسان از تاریکی بیرون نمی آید و نور را نمی بیند. پس از یک طرف یقین بدانید که با دعاهای شما دیوارهای زیادی از تاریکی و غیبت کبری برداشته شده. چرا که خداوند وعده کرده و فرموده: «اِنَّ اللهَ لا یُخلِفُ المِیعَادَ. خدا وعده اش را تخلف نمی کند و با هر دعا و درخواستی که مردم برای فرج می کنند قدمی به فرج نزدیک می شویم و دیواری از دیوارها شکسته می شود و برای خراب شدن این دیوارها ما را وادار کرده اند که برای فرج دعا کنیم. فرج یعنی گشایش، یعنی دیواری از بین رفتن و هوا روشن شدن. از طرف دیگر هم باید بدانید که تا آخرین دیوار این زندان بزرگ که زندان غیبت نام دارد خراب نشود و تا آن لحظۀ آخری که به حضرتش اجازه داده می شود که پشت به خانة کعبه بزند و صدا بزند: «یا اهل العالم انا امامکم المنتظر» ای اهل عالم من همان امامی هستم که همه تان منتظر من بودید. مأیوس نشوید و دعا بکنید که «اِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاء» خدای تعالی شنوا است دعاهای شما را.       (احسن الحدیث ج ۲ ص ۳۱۸)

عید سعید غدیرُ عید بزرگ ولایت بر تمامی شیعیان مبارکباد.

  الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه امیرالمومنین و الائمه

در غدیر خم، حضرت جبرئیل به صورت جوانی زیبا و ناشناس در کنار عمر بن خطاب (لعنة الله علیه) نشست و به او گفت:....

میر سید علی همدانی فقیه برجسته ای که از فضلا و موثقین فقها و علمای اهل سنت در قرن هشتم هجری است، در مودت پنجم از کتاب موده القربی نوشته است که جمعیت بسیار از صحابه در مکان های مختلف از عمر بن الخطاب نقل نموده اند که گفت: نصب رسول اللهr علیا علماً: رسول خداr علی را مهتر وبزرگتر و راهنمای قوم نصب نمود و بعد او را به مولایی به جامعه معرفی کرد و بعد از دعا درباره دوستان و دشمنان آن حضرت، عرض کرد: اللهم انت شهیدی علیهم. خدایا تو گواه منی بر این مردم که مأموریت خویش را به انجام رساندم.

سپس عمربن خطاب گفت: در آن حال جوان زیبایی با حسن صورت و بوی خوش، پهلوی من نشسته بود به من گفت: لقد عقد رسول الله عقدا لا یحله الا المنافق فاحذر ان تحله. عهد بست پیغمبر، عهدی که نقض این عهد نمی کند، مگر منافق. پس مبادا که این گره را بگشایی و آن را سست نمایی.

سپس عمر بن خطاب می گوید: من به رسول خداr عرض کردم: وقتی شما درباره علی سخن می راندید، پهلوی من جوان خوش رو و خوش بویی نشسته بود و با من چنین گفت. حضرت فرمود:« او از اولاد آدم نبوده، بلکه جبرئیل امین بود که به این صورت جلوه گر شده بود که تأکید کند بر شما آنچه را که من درباره ی علیu گفتم.»

امیدواریم همه ی ما در این عید الله اکبر، عیدی های خوبی بگیریم. خصوصا عیدی ای که قلب انسان را پاک بکند. انسان قلبش ظرفی تمیز بشود و خدای تعالی از کوثر بی پایان علم فاطمه زهرا و ائمه اطهار علیهم السلام در آن بریزد و لذا عید غدیر در حقیقت به همین جهت عید الله الاکبر لقب گرفته، چرا که در این عید بزرگترین مانع در راه تحقق توحید و یکتاپرستی کنار گذاشته می شود و آن حکومت یافتن نماینده خدا و کنار رفتن خدایان ساختگی و هواهای نفسانی است که شرط اساسی تحقق توحید نیز همین است. همانطور که حضرت رضاuفرمود: من شرط تحقق لا اله الا الله هستم.

کوشش کنید ای دوستان که صفات رذیله را از خود دور کنید تا آب زلال امام زمان به قلبتان راه پیدا کند زیرا این آب زلال و حیات بخش در قلب کثیف و آلوده به هواهای نفسانی وارد نمی شود. باید انسان در صراط مستقیم حرکت کند و هرگونه انحراف از راه خاندان عصمت و طهارت را از خودش پاک کند و آنقدر استقامت در این راه کند تا خدای تعالی او را لایق چشیدن از این آب حیات بنماید. «واسقنا من حوض جده صلی الله علیه و آله بکاسه و بیده»  آنقدر باید استقامت داشته باشید و فشارهای نفس اماره بالسوء و شیطان را کنار بزنید تا بندگی و عبودیت در روح شما رسوخ کند و آنوقت خود امام زمان قلب شما را از معرفت نورانی اش سیراب فرماید که آن موقع است که نعمتهای الهی بر شما کامل شده و بهشت شما شروع شده و تازه روز غدیر برایتان معنا پیدا کرده است و این راه بر روی هیچکس بسته نیست. کوشش کنید خود را به این رتبه برسانید و از دست امام زمانتان سیراب شوید.

متن سخنرانی در قسمت ادامه مطلب 

     ولادت با سعادت حضرت امام هادی(علیه السلام) بر پویندگان راهش مبارک باد.