ضمن عرض تسليت به مناسبت فرا رسيدن اربعين حسيني و دهه حسنيه متن زير را از فرمايشات استاد بزرگوارم در ششم ربيع الثاني ۱۴۲۶ به دوستان عزيزم هديه مي كنم.

بسم الله الرحمن الرحيم

وَ عِبادُالرَّحْمنِ الَّذينَ يَمْشُونَ عَلَي اْلاَرْضِ هَوْناً وِ اِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاما

خداي تعالي بيشترين صفاتي كه خود را به آنها ناميده صفات رحمان و رحيم است. سالك الي الله اگر مي خواهد موفق شود و بهتر سير كند بايد در اين دو صفت فكر كند تا برايش ملموس بشود بفهمد كه رحمان بودن يعني چه و رحيم بودن يعني چه؟ و به رحمانيت و رحيميت خداي تعالي پي ببرد و سعي كند خودش را به اين دو صفت متخلق نمايد.

در اين آيه نيز خداي تعالي مي فرمايد: بندگان خداي رحمان، بندگاني كه به اين صفت متصفند را خاص كرده، چطور انسان مي تواند رحمان شود؟

خداي تعالي همه موجودات را با كمال محبت از عدم و نيستي به وجود آورده و خلق  كرده و همه را نعمت داده و در مسير كمالات انداخته. در دايره انسانها نيز خداي تعالي همه انسانها را مورد لطف خود قرار داده، همه از الطاف الهي بهره مند مي شوند، كفار، مسيحيها، يهوديها، بوداييها همه مسالك با هر عقيده اي كه هستند شيعيان و اوليائش را روزي مي دهد. خدا از هر مرض و رنجي حفظشان مي كند. همه نعمتهايي كه در دنيا مي بينيم. خورشيد نور مي دهد تا به كسب و كارتان برسيد. هر ميوه اي با هر طعمي كه بخواهيد وجود دارد. از هر ميوه از چند قسم وجود دارد، روي اينها فكر كنيد خدا چقدر از ما پذيرايي كرده، شايد هزار نمونه گل داشته باشيم، با هر شكلي، هر عطري، وجود دارد. خداي تعالي مي گويد بنده عزيز من از اين رنگ خوشت نمي آيد رنگ ديگري برايت خلق كردم به آن نگاه كن لذت ببر. غذاهاي متفاوت همش رحمانيت خداست كه اين نعمتها شامل حال همه مخلوقات خدا مي شود. و هر چه انسان تمرد و سرپيچي مي كند، از مسير بندگي خارج شده و نافرماني و ناشكري مي كند، گناه مي كند، رحمانيت خدا باز ايجاب مي كند كه او را مفتضح نكند و نعمتش را از او نگيرد. چون بنده اش است دوستش دارد. اينقدر محبت دارد كه حتي به حضرت موسي مي فرمايد: برو نزد فرعون، با آنهمه رذايل و پستي، نمي گويد: ولش كن، اين ارزش ندارد. مي گويد: نه برو با محبت و ملاطفت با او صحبت كن. شايد او متذكر شود. خدا حتي فرعون را براي عذاب خلق نكرده بلكه با اينكه احتمال هدايت هم نمي دهد باز در هدايت او طمع كرده. اين صفت رحمانيت را ما چطور كسب كنيم؟ ابتدا بايد اين صفت را خوب بشناسيم بعد در اين جهت فعاليت كنيم. وَ عِبادُ الرَّحْمان بگوييم من بنده خداي رحمان هستم. مربي من چنين صفتي دارد. عباد الرحمان چه خصوصياتي دارند؟ اَلَّذينَ يَمْشُونَ عَلَي اْلاَرْضِ هَوْناً در بين مردم خيلي متواضعانه زندگي مي كنند. سنگيني و تكبر ندارند. وُ اِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاما جاهل كسي است كه جهل دارد، علم و آگاهي ندارد. حق انسان را ناديده مي گيرد، انتظارات بيجايي دارد و گاهي جسارت مي كند. حتي اگر چنين افرادي به آنها فحاشي كنند قالُوا سَلاما. ما با شما خصومتي نداريم، ما روحمان سالم شده و از ما جز سلامتي تراوش نمي كند، هرچه از ما به شما مي رسد خير است. لذا طوري برخورد مي كنند كه اسباب هدايت اين جاهل را فراهم كنند. اين گذشت، شرح صدر و اين برخورد نيك و حسنه سبب هدايت مي شود. الان امام زمان ارواحنا فداه واسطه فيض براي همه مردم هستند. سبب اتصال بين خدا و مردم است. نمي گويد خدايا اين فيضي كه بايد به مردم برسانم به بهاييها نمي دهم. نه همه را فيض مي رساند. شمر توي گودي قتلگاه روي سينه امام حسين نشسته، در همان لحظه تمام سلولهاي بدن شمر تحت تراوش رحمانيت خداي تعالي است كه از قلب امام حسين صادر مي شود. وارادة ربه في مقادير الامور. ائمه اطهار اراده خدا هستند در تقديرات عالم هستي. امام حسين تقدير كرده كه شمر هنوز زنده باشد. اراده مي كرد شمر نابود مي شد. اگر ما را در كارهاي دنيايي واسطه قرار دهند، مثلا يك جا دولت به ما بگويد اين مواد غذايي را بين مردم تقسيم كن. هركس با ما دوست تر است جلوتر قرار مي دهيم، هركس با ما خصومتي داشته باشد محرومش مي كنيم. اما اگر رحمان باشي همه را مي دهي. همانگونه كه امام زمان كه واسطه  فيض است حتي به دشمنانش هم رحمانيت خدا را مي رساند. شخص رحمان با همه به اين چشم نگاه مي كند. شخص باهاش دشمن است اين محبت مي كند. او جدا مي شود دوستي اش را قطع مي كند اين وصل مي كند.

لطفا ادامه مطلب را هم مطالعه بفرمائيد.

  بسم الله الرحمن الرحيم

با عرض تبريك ولادت حضرت موسي ابن جعفر عليه السلام محضر دوستان گرامي، قسمتي از فرمايشات استاد بزرگوارم را كه در سال 1426 ايراد فرموده اند براي بهره مندي شما دوستان عزيز مي آورم كه مي توانيد متن كامل آن را در ادامه مطلب مطالعه بفرماييد.

شب ميلاد امام موسي بن جعفر عليهم السلام است. اهل بيت عصمت و طهارت گرچه هر كدام جامع جميع صفات كماليه و حميده و پسنديده بودند ولي از هر كدام به مقتضيات آن زمان يك صفت بيشتر نمايان مي شد آن هم نه اينكه خودشان بخواهند آن صفت را بروز بدهند، شرايط اينطور ايجاب مي كرد. اين امام بزرگوار و مهربان به نام امام كاظم شهرت يافتند و انشاءالله شما سالكين الي الله اگر مي خواهيد رشد كنيد، پيشرفتي داشته باشيد كظم غيظ را از امام كاظم ياد بگيريد. اَلَّذينَ يُنْفِقُونَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَرّاءِ. كساني كه انفاق مي كنند در حال گرفتاري و تنگدستي و در حال رفاه و وسعت، يعني تنگدستي مانع انفاقشان نمي شود.

وَ الْكاظِمينَ الْغَيْظِ ، كساني كه عصبانيت خود را فرو مي كشند. مي فرمايند: هيچ فرو بردني و خوردني لذت بخش تر از فرو بردن عصبانيت نيست. آنجايي كه عصبانيت داره شعله مي كشد مي آيد بالا بتواني مهارش كني. بعد خودت لذت مي بري. يك نورانيت و شفافيتي روحت پيدا مي كند. وَ الْعافينَ عَنِ النّاسِ ، كساني كه از بديهاي مردم مي گذرند، گذشت مي كنند. اين دو تا صفت انسان را خيلي رشد مي دهد و به خدا نزديك مي كند.

رمز رسيدن به امام زمان همينهاست. گذشت كردي امام زمان را راضي كردي. اما اگر بگويي بايد حقم را بگيرم خداوند مي گويد بگير من هم روز قيامت حق خودم را مي گيرم. اگر گذشت كردي براي مردم، خدا مي گويد چون براي بنده من گذشت كردي من هم براي تو گذشت مي كنم، گناهت را ناديده مي گيرم...

پس اگر خواستيد خدا چند پله چند پله شما را بالا ببرد گذشت كنيد و كينه كسي را به دل نگيريد. اينها بسيار مهم است...

انشاءالله سعي كنيد از محضر امام موسي ابن جعفر امشب اين دو درس را بگيريد. درس كظم غيظ و گذشت از بديهاي مردم.