بسم الله الرحمن الرحيم

فرا رسیدن ماه ذیقعده و ولادت با سعادت امام رضا علیه السلام را تبریک می گوئیم.

و من كان في هذه اعمي فهو في الآخره اعمي و اضل سبيلا

كسيكه در دنيا كور باشد پس در آخرت هم كور خواهد بود وگمراهتر است.

در مورد اين دنيا بعضيها مسامحه مي كنند، اهميت نمي دهند، مي گويند: وقت داريم، انشاءالله خدا بزرگ است شفاعت مي شويم ما را مي بخشند، از اين افراد زيادند كه عقايدشان صحيح است اما اعمالشان در حدي نيست كه اينها را به حركت در آورد و سير به سوي الله داشته باشند و در جهت تزكيه نفس و پاكي روحشان تلاش كنند. اينها در اثر صفات رذيله اي كه دارند و هواي نفسي كه در اينها رشد كرده، حركتشان را از دست داده و كار را به آخرت محول مي كنند ولي خدا مي فرمايد: اينطور نيست  كسي كه تلاش نكرده تا حقيقت را بفهمد و كور است در آخرت هم كور محشور مي شود.(نه از نظر ظاهري) ممكن است فردي با اينكه چشم سر ندارد ولي چشم دلش باز است، حقيقت را فهميده ولي يك نفر بر عكس چشم ظاهرش باز و زيباست ولي فقط عالم مُلك را مي بيند.

گاهي اين دنيا در نظر انسان زينت پيدا مي كند، انسان مدهوش و مجذوب اين زيورآلات مي شود تا حدي كه حقيقت خود را فراموش كرده، مسير را گم مي كند، خيال مي كند براي اين دنيا خلق شده است نه توجه و نه اهميتي به روحش مي دهد. خود و اصلش را منحصر به جسم مي داند. تا يك ذره در چشم سرش اشكالي پيدا مي شود به چشم پزشك مراجعه مي كند چرا؟ چون مي خواهد دنيا را بهتر ببيند. اما چرا براي ديد روحت، بصيرت روحت تلاش نمي كني؟آنقدر بسته شده كه وجود اظهر من الشمس امام زمانت را تكذيب مي كني؟ يكي ممكن است عقيدتا امام زمان را تكذيب نكند ولي عملا تكذيب مي كند. وقتي انسان چشمش را بست، سراغ امام زمانش را نگرفت در صدد اين بر نيامد ببيند امام زمان چه انتظاري از او دارد؟ اين شخص كور است. كوري كه خورشيد در آسمان است و همه از او بهره مي برند اما او نمي بيند و من كان في هذه اعمي،

منظور از بينايي و فهم و شنوايي روح يك چيز است آن هم قدرت و نيروي درك روح، روح انسان يك قدرت دراكه اي است كه اگر آن را مستقل كنيم مي بينيم خيلي چيزها را مي فهمد و درك مي كند و با عالم ملكوت كه حقيقت است ارتباط برقرار مي كند. با برقرار كردن ارتباط روحي با امام زمانش چشم دلش باز مي شود حقيقت را كه امام زمان است مي بيند و سعي مي كند خود را به آقا نزديك كند و در اثر نزديكي به امام زمان وجودش نور مي گيرد كه امام زمان منبع توليد نور است. بعد امام زمان را مي بيند. وجود امام زمان همه جا هست. احاطه روحي دارند. انسان متوجه مي شود كه حضرت بر او احاطه دارند. هر جا باشيد، در خيابان قدم مي زنيد يا در خانه همه جا امام زمان با شماست. اين شخص مي بيند امام زمان بر او احاطه دارد مي گويد من خجالت مي كشم اين عمل را انجام دهم، جواب آقا را چي بدهم؟ نور پيدا كرده، لمس كرده و برايش ملكه شده و قل اعملوا فسيري الله عملكم و رسوله و المؤمنون. اين آيه را عقيده داريم اما ايمان نداريم كه خدا و رسول و مؤمنون كه ائمه اطهارند ما را مي بينند. اگر ايمان داري كه خدا تو را مي بيند چرا اعمالي را كه در محضر دوستت شرم مي كني انجام بدهي در محضر خدا و امام زمانت انجام مي دهي؟

كسي كه در ظلمت گير كرده، جايي را نمي بيند، براي اينكه بتواند خوب بهره ببرد نياز به نور دارد و بايد نور را جذب كند كه بينايي مي آورد و بصري نور الضياء.خدايا به من نور فهم بده كه اطرافم را ببينم و راهم را تشخيص دهم. اگر انسان خود را در جاذبه محبت امام زمان انداخت و اسير كرد، اين جاذبه روز به روز او را نزديك و نزديكتر مي كند، آنقدر شيفته مي شود كه ذوب مي شود، خاكستر مي شود، ديگر وجودي براي خود قائل نيست. شيفته ي امام زمانش است و وجودش مي شود حق.

اگر كسي مقيد به دين و دينداري باشد يك سر سوزن دچار بدبختي و مشكل و انحراف نمي شود. همه اين بيچارگيها و بدبختيهاي حتي ظاهري براي اين است كه ما از دين فاصله گرفتيم. خيال مي كنيم دين مال پيرمردهاست. دين برنامه و روش است. اين برنامه و روش را كي به شما داده؟ دقت كنيم تقليدي است. حتي هر لباسي كه بپوشي، هر مدل مويي بزني، هر نحوه صحبتي كه بكني تقليدي است. آيا اعمالت رنگ و بوي امام زمانت را مي دهد؟ اين ريش چيه گذاشتي؟به امام حسين و اميرالمؤمنين نگاه كن آنها را الگوي خود قرار بده. در حرم امام رضا مي روي مي گويي: السلام عليك يا مقتداي، سلام بر كسي كه مقتداي من است. قبل از سلام كردن در آينه هاي حرم نگاه كن ببين شبيه امام رضا هستي بعد سلام بده. گروهي رفتند خدمت امام رضا به غلام امام گفتند برو بگو عده اي از شيعيانتان آمده اند، امام آنها را راه ندادند يك ماه هر روز مي رفتند اما امام آنها را نمي پذيرفتند يك روز با گريه و زاري به خدمتكار آقا گفتند برو به آقا بگو كه ما از راه دوري آمديم، محب شما هستيم، در بلاد ما مخالفين ما زيادند، اگر برويم و بفمند ما را نپذيرفتيد ما را شماتت مي كنند. امام رضا اذن ورود مي دهند و بعد مي فرمايند شما دروغ گفتيد كه شيعه ما هستيد. شيعه ي ما كسي است كه در تمام اعمال و رفتارش اقتدا به ما كرده باشد. وقتي كه گفتيد ما محب شما هستيم اذن ورود دادم. شيعه ي ما كسي است كه در تمام اعمال و رفتارش اقتدا به ما كرده باشد.

در ماهي قرار داريم كه متعلق به امام رضا عليه السلام است. سعي كنيم كه در اين ماه حرام كاري كنيم به رضايت اين امام رئوف نزديك گرديم و شيعه واقعي حضرتش باشيم.

التماس دعا   

بسم الله الرحمن الرحيم

و قل اعملوا فسيري الله عملكم و رسوله و المؤمنون

خداي تعالي در اين آيه شريفه مي فرمايد اي رسول بگو هر عملي كه مي خواهيد انجام دهيد اما بدانيد كه خداي تعالي و رسولش و مؤمنون كه منظور خاندان عصمت و طهارت هستند شما را مي بينند و بر اعمال شما نظارت دارند. اين از عقايد شيعه است كه اهل بيت عصمت چه آنها كه از دنيا رفته اند و چه امام زمان ارواحنا فداه كه در غيبت هستند شاهد و ناظر اعمال ما هستند. اين در حد اعتقاد هست، قبولش د اريم اما ايمانمان به آن ضعيف است، چرا كه اگر ما عقيده و ايمان داشتيم مي بايستي حضور امام زمان را بين خودمان حس كنيم. در دعاي ندبه عرض مي كنيم بنفسي انت من مغيب لم يخل منا جان ما به فداي شمايي كه از بين ما خارج نيستي. درست است كه امام زمان ظهور نكرده اما حضور كه دارد. حضور تا ظهور فرق مي كند. آقا ظهور ندارد ولي حضور دارد و طبق اين آيه شريفه ما را مي بينند و با احاطه علميشان بر ما نظارت دارند. اين را بدانيد افراد غافل امام زمان را غايب مي دانند، اما كسي كه از خواب غفلت بيدار و متوجه حقيقت شده نه تنها امام زمان را غايب نمي داند بلكه ايشان را حاضر و ناظر بر خود و اعمالش مي داند. لذا بايد اين غفلت و اين غبار را از روحمان بزداييم. از نظر جسمي امام زمان حضور ندارند و اين اراده خداست كه ما محل حضور حضرت را ندانيم اما از نظر روحي امر شده ايم به ايجاد ارتباط و توجه به امام زمان. تمام عالم و آدم تحت ولايت امام زمانند و او بر همه چيز ناظر است. فقط ما توجه نداريم، هرجا كه توجه كاملي پيدا كنيد به امام زمان آنجا مي شود محل حضور نزد امام زمان. اين مطلبي است كه بايد رويش فكر كنيد، تمركز كنيد تا در شما ايمان شود. آنوقت دائم الحضور مي شويد. مدام خودتان را در محضر امام زمان مي بينيد، آنوقت اعمالتان اصلاح مي شود. امام زمان كنار من است، دارد مرا مي بيند چرا اين عمل خلاف را انجام بدهم؟ اين عمل لغو را انجام بدهم؟ كه از امام زمان توجهم بريده شود. اين چه فكري بود كردم؟ امام زمان متوجه فكر من هست، او انتظار ندارد در مغز من چنين افكاري رسوخ كند. و اين سبب مي شود كه اعمال انسان بر خواست و رضايت حضرت منطبق شود. وقتي انسان ايشان را شاهد ببيند طوري عمل مي كند كه حضرت ازش راضي باشند. روايت است كه اجتنبوا المعاصي عند الخلوات فان الحاكم هو الشاهد، از معاصي و گناهان در خلوت دوري كنيد زيرا آن كسي كه بايد در مورد اعمال شما قضاوت كرده و حكم دهد دارد شما را مي بيند. پس امام زمان دارد مرا مي بيند، كسي كه بايد امضا كننده سرنوشت من باشد و تقديراتم را رقم بزند، پس بايد طوري عمل كنم كه قلب او را راضي نگهدارم. افكارم بايد طوري باشد كه من را از امام زمانم دور نكند. بعضي افكار توجه انسان را از امام زمان سلب مي كند. بعضي افكار تاريكي مي آورد و بالعكس بعضي افكار قلب را روشن مي كنند. نيات و خطورات قلبي من بايد طوري باشند كه امر فرمودند. در هيچ يك از مسائل زندگي اهل بيت ما را رها نكرده اند، براي تنظيم افكارمان، براي تنظيم اعمال و حتي خطورات قلبي مان برنامه داده اند. يك سالك الي الله بايد خود را تحت اين برنامه در آورده و عمل كرده و جلو برود. ان شاء الله اگر مي خواهيد به جايي برسيد كه دائم الحضور شويد يعني دائما امام زمان را ناظر بر اعمال خود بدانيد، اين پرده غفلت را برداريد. از طرف امام زمان هيچ منعي براي هيچكس نيست، اين پرده اي كه بين ما و امام زمان فاصله انداخته پرده غفلتي است كه خودمان آويزان كرده ايم، اين پرده را برداريد. راهش چيه؟ توجه به امام زمان. تمرين كنيد اين حالت را بدست بياوريد. صبح كه از خواب پا مي شويد تمام اعمالتان، حركاتتان، توي محل كارتان، توي خانه، توي مغازه امام زمان را شاهد بر خود بدانيد. اين را تمرين كنيد تا از علم به يقين برسيد. همين مطلب كوتاه نياز به تمرين مفصل دارد. هر صبح كه بلند مي شويد خدمت امام زمان سلام عرض كنيد. روزتان را با نام و ياد او شروع كنيد. از امام زمان مدد بگيريد در تمام افعال و سكناتتان. شب هم با كسب اجازه از محضر حضرت با ياد ايشان بخوابيد و از خدا بخواهيد كه در خواب هم روحتان به طرف امام زمان متمايل شود.

                                                                                                موفق باشيد.

  آجرک الله یا صاحب الزمان فی مصیبت جدک الحسین علیه السلام  

علمدار امام زمان باشيم 

حضرت ابوالفضلu بايستي الگوي ما باشد، دو تا شرط دارد اگر مي خواهيم براي امام زمان مثل ابوالفضل شويم، دو تا خصوصيت داشت حضرت ابوالفضل كه ايشان را به اين مقام و عظمت رساند كه وقتي انسان اسمش را مي برد بدنش مي لرزد، يكي محبت شديدي كه به اميرالمومنينu و امام حسينu داشت و دوم اطاعتي كه در برابر ايشان داشت. روحيه اي در خود ايجاد كرده بود، روحيه تسليمِ صددر صد در مقابل امام حسينu.     

حضرت ابوالفضلu علمدار بود بياييد ما هم براي امام زمان عَلَم باشيم. علم يعني نشانه. اينقدر انسان در كسب صفات الهي جلو مي رود كه هركس نگاهش مي كند امام زمان را مي شناسد. اميرالمومنينu را در وجود او مي تواند ببيند. اين مي شود عَلَم، نشانه اي براي امام زمان ارواحنافداه. براي امام زمان زينت باشيم. امام صادقu فرموده اند: كونوا لَنا زَيْنا، براي ما زينت باشيد. مثل علامه بحرالعلوم، سيدبن طاووس. سالهاي سال از دنيا رفته اند فقط اسمشان به ما رسيده، آنقدر در محبت امام زمان ارواحنافداه جلو رفته بودند، وجودشان سرشار از حب امام زمان شده بود، اينقدر نزديك شده بودند كه اصلا جدايي تصور نمي شود. تا مي گويند بحر العلوم، امام زمان تداعي مي كند. اينطور باشيم. تا مي گويند امام حسينu در كنارش ابوالفضل است، تا مي گويند ابوالفضل در كنارش امام حسينu است. حتي روز ولادتشان پشت سر هم. اينقدر محبت دارد. شهادت هم در يكروز.

درس ادب، جهاد با نفس و وفاداري حضرت ابوالفضل را در ادامه مطلب بخوانيد.

                 دعاهای شما دیوارهای زندان غیبت را خراب می کند.

هر شیعه ای که برای فرج دعا می کند، هر جمعی که دست به دعا برمی دارند و برای فرج آن حضرت دعا می کنند، هر جشنی که در نیمۀ شعبان گرفته می شود و هر اشکی که در فراق آن حضرت از چشمی می ریزد و یا هر دعای ندبه ای که با آن سوز و گداز خوانده می شود، همۀ اینها در فرج امام عصر ارواحنا فداه مؤثر است. منتهی ما در این ۱۱۷۱ سال کارهایی کرده ایم که برای خودمان حجابهایی به وجود آورده ایم که الان در یک تاریکی فوق العاده ای زندگی می کنیم که صدها حجاب، فاصله، دیوار دور این سلول زندانی که ما هستیم گذاشته اند. آنقدر که اصلا فراموش کرده ایم که ممکن است حتی یک درصد امام عصر ارواحنافداه امروز تشریف بیاورند و اعلام کنند: انا المهدی، من هستم که خدا مرا ذخیره کرده برای روز عدالت و رفع رنج و ظلم و ستم. این حجاب ها از طرفی با گناهانمان، با غفلتهایمان، با بی توجهی هایمان زیاد می شود و از طرفی هم با دعاهایمان، با مناجات هایمان، با اشکمان و با دعای ندبه مان برداشته می شود. مثلا فرض کنید یک نفر را در سلولی قرار داده اند، با دست خودش، با اعمال خودش پشت دیوار این سلول، دهها دیوار گذاشته، آنقدر دیوار گذاشته شده که مدتها طول می کشد تا اینها خراب شود. اما باید بدانید که تا دیوار آخری که انسان در پشت آن درِ سلول قرار گرفته خراب نشود، ولو همۀ دیوارهای قبل از آن خراب بشوند انسان از تاریکی بیرون نمی آید و نور را نمی بیند. پس از یک طرف یقین بدانید که با دعاهای شما دیوارهای زیادی از تاریکی و غیبت کبری برداشته شده. چرا که خداوند وعده کرده و فرموده: «اِنَّ اللهَ لا یُخلِفُ المِیعَادَ. خدا وعده اش را تخلف نمی کند و با هر دعا و درخواستی که مردم برای فرج می کنند قدمی به فرج نزدیک می شویم و دیواری از دیوارها شکسته می شود و برای خراب شدن این دیوارها ما را وادار کرده اند که برای فرج دعا کنیم. فرج یعنی گشایش، یعنی دیواری از بین رفتن و هوا روشن شدن. از طرف دیگر هم باید بدانید که تا آخرین دیوار این زندان بزرگ که زندان غیبت نام دارد خراب نشود و تا آن لحظۀ آخری که به حضرتش اجازه داده می شود که پشت به خانة کعبه بزند و صدا بزند: «یا اهل العالم انا امامکم المنتظر» ای اهل عالم من همان امامی هستم که همه تان منتظر من بودید. مأیوس نشوید و دعا بکنید که «اِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاء» خدای تعالی شنوا است دعاهای شما را.       (احسن الحدیث ج ۲ ص ۳۱۸)