ايام حزن و اندوه و مصيبت اهل بيت است. يك سالك الي الله بيدار و جدي از اين فرصتها نهايت استفاده را مي كند. در اين ترم محرم بر سر كلاس تك تك اساتيد اين دانشگاه مي نشيند تا درس آنها بر لوح دلش ثبت شود.

اين شبها، شبهاي تفكر است. بايد بر روي اين مسائل فكر كرد كه چه باعث مي شود كه شيعه به جنگ امام زمانش مي رود؟ و يا آن عده كه شب عاشورا امام خود را تنها گذاشتند چرا رفتند؟ و يا چه صفاتي در دسته سوم كه با امام حسينu جنگيدند بود كه آنها را پست تر از حيوانات وحشي گرداند؟ چه شباهتي بين زمان ما و كربلاي آن زمان است؟ وظيفه ما در قبال امام زمانمان چيست؟ ما كه آرزو داريم اي كاش در كربلا بوديم و امام حسينu را ياري مي كرديم ، اكنون براي امام زمان خود چه كرده ايم؟ چه كنيم كه جزء لشكر عمر سعد نباشيم؟ چطور مي شود مثل اصحاب امام حسينu در امام زمانمان حل شويم و به مقام فناء برسيم؟ وسؤالات ديگر...

اكنون ما هستيم و امامي كه در علم و عصمت فرقي با امام حسينu ندارد. همان امام حسينu است اما نامش حجت ابن الحسن است. او سال ۶۱ هجري بوده و الان سال ۱۴۲۹ است. هيچ فرقي نيست، بسم الله.  كل يوم عاشورا و كل ارض كربلا

درسهاي عاشورا و جواب اين سؤالات را در قسمت ادامه مطلب و روزهاي آينده حتما بخوانيد.