بسم الله الرحمن الرحيم

ايام حزن و اندوه اهلبيت عصمت و شهادت سرور و سالار شهيدان حضرت ابا عبدالله الحسين را به محضر مقدس حضرت بقية الله و تمامي دوستداران حضرتش تسليت عرض مي كنيم.

فرمايشات جناب آقاي نعمتي محرم 1426

ما مصيبت زده هستيم چون ازآل محمد هستيم، چون خدا فرموده: فَمَنْ تَبِعَني فَاِنَّهُ مِنّي. از قول حضرت ابراهيم كه كسي كه از من پيروي كند از من است. سلمان پيروي كرد از اهل بيت كه شد السلمان منا اهل البيت، ما هم اگر پيروي كنيم از آنها از آل آنها هستيم و اگر نمي كنيم فقط دوستدار ايشانيم. ما به اين حساب دور هم جمع شديم كه پيرو خاندان رسالتيم نه دوستدار ايشان. در عمل از آنها پيروي مي كنيم. اگر شما در گفتار و رفتار و اخلاقتان از اهل بيت پيروي مي كنيد از آنها هستيد و مصيبت زده. توي بعضي از خانه ها افرادي كه مصيبت ديده اند گريه مي كنند چون مصيبت را درك كرده اند اما آنهايي كه كمتر مصيبت را درك مي كنند عادي ترند. مثلا در خانه اي كه كسي فوت شده بچه كوچك چون مصيبت را درك نمي كند عادي است. ما و شما حداقل اينجوري كه هستيم، اگر مصيبت امام حسين را هنوز  درك نمي كنيم خردسال اين خانه ايم. امام زمان را آقاي خودمان مي دانيم. بالاخره آقا هم به خردسالي ما نگاه مي كنند. مثل يك بزرگتر كه مصيبت را درك مي كنند ما آن كشش را نداريم. اولياء ايشان مصيبت را درك مي كنند. اما بالاخره ما هم لباس سياه پوشيديم، ما هم به امام زمان نگاه مي كنيم مي بينيم كه آقا هم گريه مي كنند. سعي كنيد در اين خانه خودتان را جزء اهل خانه بدانيد اگر هم روي خردسالي آدم يك وقت بچگي كرده، كار بدي كرده ولي بالاخره امام زمان را پدر خودش بداند مثل فرزندان حضرت يعقوب كه يوسف را در چاه انداختند انسانهاي كافري نبودند، خطا كردند، ولي باز آمدند پيش حضرت يعقوب گفتند يا ابانا استغفرلنا پدر جان مارا ببخش. ما هم خطا كرديم، ماهم امام زمانمان را در چاه غيبت كرديم ولي بالاخره پدر خودمان را مي شناسيم، خطايي هم بكنيم مي آييم مي گوييم آقا تو ما را ببخش. ما نمي خواهيم يكروز از ما روبگرداني. بدبختي انسان زماني است كه امام زمان ازش رو بگرداند. هركاري مي كنيد دامن حجة ابن الحسن را رها نكنيد. شما كه زيارت عاشورا مي خوانيد درست است در ظاهر به امام حسين سلام مي دهيد اما در واقع شما در محضر امام زمانيد. امام زمان در كنار امام حسين ايستاده اند. امام حسين فقط سفارش ما را مي كنند كه به اين فرزندان ما لطف كن. دست به سر اينها بكش. بنابراين در كربلاي امروزِ امام زمان ايستاده ايد. به  آقا عرض مي كنيد كه آقا ما تو را تنها نمي گذاريم. اگر مرد ميدان هستيد امام زمان را نمي خواهيد تنها بگذاريد بايستيد، سينه سپر كنيد و به آن حضرت قول ياري بدهيد. امروز هم با كربلاي ديروز فرق نمي كند. از بچگي فكر مي كرديم اگر من يك شمشير داشتم همه لشكر يزيد را هلاك مي كردم. اگر در كربلا بوديم امام حسين را ياري مي كرديم. الان شما هستيد و يك شخصي كه فرقي با امام حسين ندارد نه در علم و نه در عصمت. همان امام حسين است اما اسمش حجة ابن الحسن است. او سال 61 هجري بوده الان سال 1426 است. هيچ فرقي نيست. امروز هم امام زمان تنهاست، همانطور كه امام حسين تنها بود. اگر تنها نبود كه ظهور كرده بود. تنها نيست يار هم دارد ولي به قدري ضعيف عمل كرديم، او را نشناسانديم به دنيا كه تابه حال ظهور نكرده. 27 سال انقلابمان پيروز شده ولي چقدر  من و شما براي معرفي امام زمان تلاش كرديم. چرا بايد فقط به فكر دنيايمان باشيم. چرا غرق شديم و فكر مي كنيم امام زمان خيلي مانده ظهور كند اينها تنها گذاشتن امام زمان است. آنهايي كه مرد ميدانند و واقعا مي خواهند حجة ابن الحسن را ياري كنند همينكه حاضر باشند دل به دريا بزند وبگويد جان و مال و آبرويم را دريغ ندارم. در راه ياري مولايم با امام زمانم عهد مي بندم كه آقا در راه تو هيچ  تلاش و گذشتي فروگذار نمي كنم. اينجور بايد بياييد جلو. ما امروز اگر به امام حسين سلام مي دهيم آقا مي فرمايند فرزندم حجة ابن الحسن را ياري كنيد نام او را بلند كنيد توي جامعه. از تيرهاي تهمت و زخم شمشير مردم ناآگاه نترسيد. در راه من بگذاريد زخم زبان بخوريد. مثل خون كه در ميدان جنگ مي ريزد بگذاريد آبرويتان بريزد. اينجا معلوم مي شود در راه ما گذشت داريد و مي خواهيد خودتان را به كمال برسانيد. لذا در راه ياري امام زمان كه مي خواهيد نام مقدسش را زنده كنيد، در جامعه مرد ميدان باشيد. از كسي نترسيد، از هيچ چيز باك نداشته باشيد.

بهترين علامت بر بدبختي مردم اين زمان است كه بهترين انساني كه خدا براي راهنمايي ما قرار داده جلو نمي آيد. امام عصر خودش را آشكار نمي كند. مي فرمايد شما كه حرف مرا گوش نمي دهيد من براي چي بيايم. وقتي گوش ندهيد مثل كشتن است. خودمان را تربيت كنيم و بسازيم. يكي از دلائل تأخير ظهور اين است كه آقا مي بينند اگر بيايند توي اجتماع، ما سر و كله باهاشون مي زنيم. بعضي از كساني كه خود را دانشمند مي دانند با آقا بحث مي كنند كه اين حرف را مي زني به چه دليل. تو كله شون فرو نمي رود. بحث حوزوي مي كنند. چون حضرت مي آيند توي زندگي دخالت مي كنند. چون مردم بايد درست شوند. وقتي دخالت پيش مي آيد دعوا شروع مي شود. مردم يك وابستگيهايي توي دنيا دارند كه آقا مي فرمايند اين كار را نكن. اينها مي بينند نمي شود شروع مي كنند با حضرت درگير شدن. خودمان را جوري بسازيم كه امام زمان را كه مي خواهيم بياوريم توي زندگي كه اگر چيزي هم مي گويند بپذيريم. نفس بهانه مي آورد. مي خواهد يك طوري آقا را راضي كند. آقا اهل اين حرفها نيست. اگر چونه بزني ولت مي كند. چونه نزنيد با امام زمان اگر مي خواهيد در زندگيتان واردش كنيد. راضي كنيد آقا را. اينها حرفش آسان است. ولي در عمل بايد استقامت كرد. اين بيداري مي خواهد، سعي كنيد اين بيداري را بدست آوريد.

اين شبها از خدا بخواهيد ما را هم در دانشگاه اهلبيت ثبت نام كنند و ما هم ترم به ترم موفق شويم و بالا بياييم و با دست امام زمان به مقام رفيع خليفة الهي مفتخر شويم. آقا بفرمايند تو هم از مني. فادخلي في عبادي. شب عاشورا وقتي نامحرمها رفتند آنهايي كه نشان دادند وفادارند بهشتشان در آغوش امام حسين شروع شد. بهشت بالاتر از اين؟ نشته اند نگاه مي كنند به چهره امام حسين. تكليفمان را با امام زمان معلوم كنيم ببينيم امام زمان ما را قبول دارد يا نه؟ امام زمان به ما مي گويد بمان پيش ما يا مي فرمايد مي خواهي بروي برو. فكر كن با خودت ببين كدامش هستي. يا توي دلت مي گويي اين حرفها چيه؟ در كربلا اقوامي بودند كه از هيچي خبر نداشتند بعد آمدند ديدند امام حسين كشته شده. جزء بي تفاوتها نباشيد.

كاش شب تار غيبت ما هم تمام ميشد ماهم چهره نازنين امام زمانمان را مي ديديم. پرده تاريك غيبت راكشيدند كه نامحرمها بروند. هركس مي خواهد برود برود. خصوصيها كه حاضرند جانشان را هزار بار فداي امام زمان بكنند بمانند. اي كاش ما هم جزء خصوصيهاي امام زمان باشيم و در اين خيمه تا پاي جان بمانيم.